Kuzumuz bize surpriz oldu, planli bir bebekti diyemiyecegim ama surpriz olmasi da guzel oldu :) Ben cok rahat bir hamilelik gecirdim,biraz sirt agrisi disinda bir sorunum olmadi desem yeridir. Hamileligim boyunca duzenli beslendim ve 19-20 kilo aldim.Hayatim boyunca cok istememe ragmen 5 kilo bile alamadigimi dusunursek baya sasirtici oldu :) Ama noldu tabi ki de dogum sonrasi hepsiii gittiii. Az biraz kalsaydi mutlu olurdum acikcasi.Doguma 10 gun kalana kadar calistim , koca gobegimle o adliye senin bu adliye benim gezdim durdum. Ne kadar normal dogum yapmak istesem de pelvis darligindan dolayi epidural sezeryan olmam gerekti ve 21.04.2010 gunu minik kuzucuk dunyaya merhaba dedi. O an ki duygularimi ifade edemiyorum cunku oylece baka kalmistim bu minicik sey benim mi diye :) Sonra kucagima verdiklerinde sevincten aglamadim ama mutlulugumu anlatamam,baktikca bakasim geliyordu.Tabi evdede bu boyle devam etti ilk zamanlar surekli emziriyorum ve onu izliyordum. Ne kadar zor gunler olsa da insan geriye donup baktiginda o gunleri ozluyordur heralde en azindan ben ozluyorum sanirim:)
Ve minik kuzucuk buyudu simdi 21 aylik oldu. Her gecen gun artan bir askla onu daha cok seviyorum,buyutuyorum.. Iste bizim minik kuzucuk ve hikayemiz:) Herkese burdan merhaba !
